Jak skutecznie zwalczyć przędziorki w sadach?

Przędziorki zalicza się do szkodników coraz trudniejszych do zwalczenia. Problemy mogą być skutkiem braku monitoringu sadów i zaniechania ochrony przed kwitnieniem drzew. W sadach, w których występowały już wcześniej problemy w zwalczaniu szkodników z tej grupy i często stosowano akarycydy, prawdopodobnie powstały rasy odporne przędziorków. Konieczna jest rotacja środków chemicznych z uwzględnieniem grup preparatów.

Niektórzy sadownicy, widząc na nowo Roztoczol Extra 050 CS w sklepach, ucieszyli się licząc na skuteczne zwalczanie  roztoczy, w tym przędziorków, lecz nie jest to ten sam preparat, mimo zbliżonej nazwy i nie zwalcza szkodników z tej grupy.

Aby zabieg przeciwko przędziorkom był skuteczny wymagana jest zazwyczaj temperatura 15–25^oC oraz wilgotność powietrza (nie powinna być niższa niż 60%).

Syntetyczne pyretroidy  stosowane zbyt często, niszcząc organizmy pożyteczne, przyczyniają się do trudności w zwalczaniu przędziorków, gdyż niszczą naturalnych wrogów tych szkodników.

Mankozeb i ciecz siarkowo-wapienna stosowane w ochronie przez parchem jabłoni mogą powodować ograniczenie liczebności drapieżnych roztoczy, które zmniejszają liczebność przędziorków.

Przeprowadzono badania w sadach, w których właściciele zgłaszali trudności w zwalczaniu przędziorków i okazało się, że w niektórych z nich preparaty wykazywały obniżoną skuteczność.

Aby zwalczanie przędziorków było zakończone sukcesem należy:
- systematycznie lustrować sady, szczególnie w warunkach sprzyjających ich rozwojowi (wysokie temperatury, susza);
- wykonać zabieg natychmiast po stwierdzeniu przekroczenia progu szkodliwości;
- wybrać akarycyd wcześniej rzadko stosowany, dobrany do dominującego stadium rozwojowego szkodnika, a następnie sprawdzić skuteczność zabiegu (w przypadku niezadowalającego efektu, zaprzestać stosowania na minimum rok);
- do zwalczania innych szkodników wybierać środki selektywne dla drapieżnych roztoczy, naturalnych wrogów przędziorków.

Wykład prof. Remigiusza Olszaka z 54. Międzynarodowej Konferencji Ochrony Roślin Sadowniczych w Ossie 2011.