Integrowana ochrona roślin polega na ochronie upraw przed organizmami szkodliwymi poprzez wykorzystanie wszystkich dostępnych metod ochrony (w szczególności niechemicznych) w sposób minimalizujący zagrożenie dla zdrowia ludzi, zwierząt i środowiska. Metoda ta pozwala ograniczyć stosowanie chemicznych środków ochrony roślin do minimum i w ten sposób zmniejszyć presję oddziałującą na środowisko naturalne, jak również chroni bioróżnorodność środowiska rolniczego. Od 1 stycznia 2014 roku wszyscy profesjonalni użytkownicy środków ochrony roślin zobowiązani są do przestrzegania zasad integrowanej ochrony roślin.

Aby uzyskać wysoki, dobry jakościowo plon niezbędne jest stosowanie odpowiedniej ochrony uprawy – w myśl integrowanej ochrony roślin, zarówno metodami niechemicznymi, jak i chemicznymi, czyli z zastosowaniem środków ochrony roślin. Kluczowe jest, aby zastosowane rozwiązanie charakteryzowało się wysoką skutecznością. Do istotnych czynników przyczyniających się do spadku efektywności zabiegu ochrony roślin należy zaliczyć m.in. czynniki fizykochemiczne (np. jakość wody wykorzystanej do sporządzania cieczy roboczej, pH cieczy), biologiczne (np. występowanie odporności, liczebność agrofagów/presja choroby, termin zabiegu, dobór dawki), mechaniczne (związane z wykorzystywanym sprzętem agrochemicznym) czy też warunki atmosferyczne, tj. wiatr (znoszenie cieczy roboczej), opady deszczu lub temperatura.

 

Adiuwanty – sposób na efektywną ochronę roślin

Oprócz preparatów wykorzystywanych do zwalczania szkodników, chwastów czy chorób we współczesnej ochronie stosowane są również adiuwanty (łac. pomagać, wspomagać, ułatwiać), które również wpisują się w program integrowanej ochrony roślin. Jest to jedno z najprostszych rozwiązań pozwalające na zminimalizowanie niekorzystnych czynników powodujących spadek skuteczności zabiegu ochrony roślin.

Adiuwanty to substancje pomocnicze (różne od wody) zawarte w środkach ochrony roślin lub dodawane do zbiornika opryskiwacza w celu zmodyfikowania parametrów fizykochemicznych cieczy.

Zastosowanie adiuwanta wpływa na poprawę skuteczności biologicznej preparatu, np. dodatek odpowiedniego adiuwanta do cieczy roboczej środków o działaniu powierzchniowym obniża napięcie powierzchniowe cieczy opryskowej – zwiększając przyczepność kropel i zwilżalność powierzchni rośliny.

Najczęściej adiuwanty stosowane są jako dodatek do herbicydów, celem zmniejszenia stosowanych dawek tych środków przy jednoczesnym utrzymaniu skuteczności. Jednak w ostatnich latach adiuwanty coraz częściej stosowane są również łącznie z fungicydami. Jeśli chodzi o preparaty grzybobójcze to dodatek adiuwantów najczęściej nie ma na celu zmniejszenia dawki tych środków. W tym przypadku celem ich stosowania jest utrzymanie lub poprawa skuteczności działania grzybobójczego, w zróżnicowanych warunkach pogodowych, poprzez zwiększenie ilości zatrzymanej cieczy (retencji), lepszego zwilżenia oraz  równomiernego pokrycia liści cieczą roboczą. 

Wysokie pH wody oraz jej twardość podczas przygotowania mieszaniny zbiornikowej ma negatywny wpływ na działanie fungicydów. Podwyższone pH ( powyżej 7) sprawia, że środki grzybobójcze ulegają rozkładowi do form niewykazujących działania zwalczającego infekcję, czyli prościej mówiąc – do form, które nie chronią roślin. Poprzez dodanie adiuwanta obniżamy pH cieczy, tym samym zatrzymując rozkład fungicydów. Dodawany adiuwant powinien być całkowicie bezpieczny dla rośliny uprawnej i środowiska, a jednocześnie całkowicie neutralny dla fungicydu.

Warto również zwrócić uwagę na retencję cieczy na powierzchni rośliny oraz proces pobierania substancji aktywnych produktów grzybobójczych. Aby osiągnąć wysoką skuteczność zabiegu, adiuwant powinien obniżyć napięcie powierzchniowe, ułatwić pobieranie substancji czynnych przez roślinę, eliminować zjawisko odbijania się kropel od powierzchni rośliny, a także wspomóc możliwość ponownej aktywacji fungicydu wraz z pojawieniem się sprzyjających warunków pogodowych.

 

Dobór adiuwanta do środka ochrony roślin

Dobór właściwego adiuwanta do stosowanego środka ochrony roślin jest bardzo istotny, gdyż adiuwanty nie są preparatami uniwersalnymi i mogą wykazywać różną stabilność działania w zróżnicowanych warunkach aplikacji. W celu uniknięcia niepożądanych efektów adiuwanty należy stosować według zaleceń.

Zgodnie z obowiązującymi regulacjami prawnymi adiuwanty nie wymagają rejestracji jak środki ochrony roślin, co sprawia, że na rynku obecne są adiuwanty, o których brak informacji dotyczących możliwości łącznego stosowania z danymi środkami ochrony roślin. W tym przypadku szczególnie istotne jest, aby przed sporządzeniem cieczy roboczej z dodatkiem adiuwanta sprawdzić kompatybilność mieszanych komponentów. Niewłaściwie dobrane adiuwanty mogą łączyć się z substancjami czynnymi produktu, powodując obniżenie ich działania lub fitotoksyczność.

Producenci agrochemikaliów wychodząc naprzeciw oczekiwaniom użytkowników środków ochrony roślin, informacje dotyczące możliwości łącznego stosowania adiuwantów z konkretnymi grupami środków ochrony roślin oraz wynikających z tego korzyści, popierają wynikami badań. Takie podejście daje pewność użytkownikowi, że możliwość łącznego stosowania danego adiuwanta ze środkiem ochrony roślin została zbadana i potwierdzona oraz jest bezpieczna, gdyż nie wyrządzi żadnej szkody uprawie.

Wśród oferty dostępnych na rynku adiuwantów na szczególną uwagę zasługują adiuwanty zalecane do łącznego stosowania z popularnymi i szeroko stosowanymi, zarówno w ochronie upraw sadowniczych (jabłoń, grusza, wiśnia, brzoskwinia), jak i warzywnych (m.in. ogórek, pomidor, fasola, winorośl) fungicydów zawierających związki miedzi.

 

COOPER GRIP – skuteczność potwierdzona badaniami

Adiuwantem zalecanym do stosowania, jako dodatek do mieszaniny cieczy środków ochrony roślin, a w szczególności fungicydów miedziowych oraz nawozów mineralnych zawierających związki miedzi jest COPPER GRIP (dostępny w formie wodnej dyspersji kopolimeru styrenowo-akrylowego). Preparat ten pozwala na zatrzymanie nanoszonego środka ochrony na powierzchni liści, ograniczając straty cieczy użytkowej spowodowanej spływaniem z powierzchni roślin. Uzyskanie takiego rezultatu jest szczególnie istotne w przypadku preparatów o działaniu kontaktowym, takich jak środki zawierające związki miedzi, których efektywność działania może zostać ograniczona w wyniku zmywania przez deszcz.

W 2017 roku, w Instytucie Ochrony Roślin w Poznaniu zostały przeprowadzone badania, których wyniki pokazują, że łączne stosowanie adiuwantu COPPER GRIP ze środkami zawierającymi związki miedzi (tlenochlorek miedzi) tj. MIEDZIAN 50 WP oraz MIEDZIAN EXTRA 350 SC wyraźnie zwiększa zatrzymywanie cieczy roboczej na powierzchni rośliny, nawet po wystąpieniu niekorzystnych warunków pogodowych 2 godziny po wykonanym zabiegu (warunki laboratoryjne). Zastosowanie więc adiuwantu COPPER GRIP ze środkiem ochrony roślin zapewnia dłuższą i efektywniejszą ochronę uprawy.

Badania wykonane zostały na róży i obejmowały określenie zatrzymywania cieczy użytkowej na powierzchni liści rośliny w różnych warunkach pogodowych, tj. bez deszczu (próba 0 mm) oraz w warunkach stymulowanego opadu deszczu o stałej intensywności (5 mm opadu w czasie 21 minut oraz 10 mm w czasie 42 minut). Testy zmywalności przeprowadzono 2 godziny po aplikacji środków ochrony roślin oraz ich mieszaniny z adiuwantem COPPER GRIP. Czas ten pozwolił na wyschnięcie 90-95% całkowitej objętości zaaplikowanej cieczy.

Wyniki badań laboratoryjnych wykazują iż zastosowanie preparatu COPPER GRIP wraz ze środkami ochrony roślin (MIEDZIAN 50 WP i MIEDZIAN EXTRA 350 SC) na powierzchni rośliny testowej, pozwala na zatrzymanie:

- o 15% więcej miedzi na liściach w porównaniu do prób z zastosowaniem środka MIEDZIAN 50 WP bez adiuwanta (warunki bez opadów),

- o 20% więcej miedzi na liściach w porównaniu do prób z zastosowaniem środka MIEDZIAN 50 WP bez adiuwanta (opady średniej intensywności – 5 mm/m2),

- o 46% więcej miedzi na liściach w porównaniu do prób z zastosowaniem środka MIEDZIAN EXTRA 350 SC bez adiuwanta (opady średniej intensywności – 5 mm/m2),

- o 54% więcej miedzi na liściach w porównaniu do prób z zastosowaniem środka MIEDZIAN 50 WP bez adiuwanta (intensywne opady – 10 mm/m2) oraz

- o 62% więcej miedzi na liściach w porównaniu do prób z zastosowaniem środka MIEDZIAN EXTRA 350 SC bez adiuwanta (intensywne opady – 10 mm/m2) (wykres1).

cooperWykres 1. Porównanie zawartości związków miedzi [mg/kg suchej masy] na roślinie w zależności od symulowanego opadu deszczu dla preparatów: MIEDZIAN 50 WP (1,5 kg/ha) oraz MIEDZIAN EXTRA 350 SC (1,5 l/ha) stosowanych bez dodatku adiuwanta i z dodatkiem adiuwanta COPPER GRIP (1,0 l/ha).

 

COPPER GRIP zapewnia lepszą przyczepność cieczy roboczej na chronionych roślinach podczas aplikacji środka. Przeprowadzone doświadczenia wskazują, iż adiuwant ten może być stosowany zarówno z preparatami w formulacji WP (proszku do sporządzania zawiesiny wodnej) jak i formulacji SC (koncentrat w postaci stężonej zawiesiny do rozcieńczania wodą), czyli w takich formulacjach, w których najczęściej dostępne są preparaty miedziowe.

COPPER GRIP, tak jak każdy inny adiuwant, powinien być stosowany ściśle według zaleceń opisanych w etykiecie dołączonej do opakowania preparatu oraz zgodnie z zaleceniami środka ochrony roślin, z którym planujemy zastosować ten produkt. Zalecana dawka COPPER GRIP to 1,0 l/ha.

W przypadku sporządzania mieszaniny zbiornikowej adiuwanta COPPER GRIP z innymi środkami ochrony roślin każdorazowo, przed wykonaniem zabiegu, należy sprawdzić kompatybilność mieszanych komponentów.

Aby uzyskać wysoki, dobry jakościowo plon, niezbędne jest stosowanie odpowiedniej ochrony uprawy w myśl integrowanej ochrony roślin, zarówno metodami niechemicznymi, jak i chemicznymi, czyli z zastosowaniem środków ochrony roślin. Kluczowe jest, aby wprowadzone rozwiązanie charakteryzowało się wysoką skutecznością. Zastosowanie dodatku adiuwanta COPPER GRIP do cieczy roboczej fungicydów miedziowych oraz nawozów mineralnych zawierających tlenochlorek miedzi, znacząco poprawia jej retencję na powierzchni roślin, tym samym może skutkować zwiększeniem efektywności zabiegu i skuteczniejszą ochroną roślin. COPPER GRIP poprawia równomierność pokrycia cieczy roboczej na powierzchni liści oraz zapewnia lepszą przyczepność cieczy roboczej na chronionych roślinach, co znacznie ogranicza jej straty podczas zabiegów wykonywanych w niekorzystnych warunkach pogodowych.

Artykuł opracowano na podstawie „Oceny zmywalności środków Miedzian 50 WP i Miedzian Extra 350 SC z roślin testowych (róża) w zależności od dodatku adiuwantów i symulowanego opadu deszczu”, przygotowanej przez Instytut Ochrony Roślin – Państwowy Instytut Roślin (Poznań 2017).

 

Odpowiedzialny producent środków ochrony roślin Synthos AGRO ostrzega: ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje umieszczone na etykiecie i informacje dotyczące produktu. Zwróć uwagę na stosowne zwroty i symbole ostrzegawcze umieszczone na etykietach produktów.

Autor: Aleksandra Mirocha – Specjalista ds. Rejestracji Synthos AGRO

 

Najnowsze komentarze

Ostatnie ogłoszenia

Projekt strony www Sitte.pl Lublin

No Internet Connection