Kiedy jabłka przejrzewają – rozpad starczy

W intensywnym okresie zbiorczym zdarza się często, że jabłka zbieramy zbyt późno. Przy sprzyjającej pogodzie, nawet kilka dni opóźnienia będzie miało kolosalny wpływ na zdolności przechowalnicze naszych owoców. Dojdzie do starczego rozpadu miąższu, zwanego także rozpadem mączystym. Pierwszym symptomem, którego możemy jednostkowo zaobserwować na niezerwanych owocach jest miejscowe pękanie skórki. Proces ten nasili się w chłodni, niszcząc dużą część naszego zbioru.

Rozpad polega na mięknięciu miąższu, zmianą koloru na brunatną, a w późniejszym czasie utratą jego jędrności oraz wyschnięciem. Końcowym etapem jest jego pęcznienie i pękanie skórki. Jabłko traci wartość handlową ze względu na uszkodzenie, brak kwasowości i zapachu. Do sytuacji dochodzi najczęściej podczas ciepłego okresu wegetacji, nagłego nadmiaru wody, przenawozowania azotem lub niedoboru fosforu i wapnia. Narażone są przede wszystkim duże owoce z młodych sadów, posadzonych na podkładkach karłowych.

Aby zmniejszyć ryzyko rozpadu, dużą uwagę należy przyłożyć do odpowiedniego terminu zbioru. Owoce z tendencją do pękania, należy również bardzo szybko schłodzić, a także przechowywać możliwie najkrócej. Pomocne mogą okazać się także opryski solami wapnia. Jeśli zauważymy, że znacznie opóźniliśmy zbiór, warto się zastanowić nad szybką sprzedażą tych partii.