Czerwona plamistość liści truskawki (Diplocarpon earliana)

Biologia
Czerwona plamistość liści truskawki poraża truskawki oraz poziomki. Na starszych liściach pojawiają się liczne, nieregularne, drobne, brunatnopurpurowe plamki. Charakterystycznym objawem jest także szybkie żółknięcie, czerwienienie oraz zamieranie porażonych liści. Na silnie porażonych liściach plamy mogą się zlewać i tworzą się duże czerwonobrunatne nekrozy z szarym środkiem, co jest czasem mylone z objawami białej plamistości liści truskawki. W miejscu plam pojawiają się ciemne, drobne i spłaszczone wzniesienia - acerwulusy. Czerwona plamistość liści truskawki może porażać także działki kielicha, ogonki liściowe, szypułki owoców, co powoduje zamieranie liści, całych kwiatostanów oraz działek kielicha. W uprawach odmian deserowych truskawek powoduje to znaczną stratę wartości owoców sprzedawanych z szypułkami. Bardzo wczesne zamieranie działek kielicha może doprowadzić do zahamowania  rozwoju owoców. W Polsce występuje stadium konidialne czerwonej plamistości liści truskawki. Patogen ten zimuje w postaci grzybni na porażonych liściach. Zarodniki konidialne rozprzestrzeniają się z kroplami deszczu.

Szkodliwość
Chorobie tej sprzyja temperatura 20-25 °C oraz wilgotne lata. Patogen ten jest bardziej szkodliwy od białej plamistości liści truskawki, gdyż powoduje silne uszkodzenia liści, zahamowanie ich wzrostu, czasem nawet masowe zamieranie jeszcze przed zbiorem owoców, co wpływa na zmniejszenie plonów oraz pogorszenie jakości owoców.

Zwalczanie
Zaleca się  zakładać plantacje ze zdrowych i kwalifikowanych sadzonek truskawek lub poziomek. Uprawiać odmiany odporne, wygrabiać i niszczyć porażone liście. Obecnie brak jest zarejestrowanych chemicznych  środków do ochrony upraw przed czerwoną plamistością liści truskawki. Zwalczając szarą pleśń w uprawach truskawek ogranicza się jednocześnie występowanie czerwonej plamistości liści truskawek.