Sytuacja w sadach po zimie

Zbliżający się koniec wyjątkowo trudnej zimy – jednej z najbardziej wymagających w ostatnich latach – stawia sadowników przed wieloma wyzwaniami i pytaniami o stan upraw. Wiosna, która nadchodzi, może przynieść więcej niewiadomych niż konkretnych odpowiedzi, zwłaszcza w kontekście kondycji pąków i potencjalnych strat mrozowych.

W całym kraju obserwuje się liczne sady, w których prace związane z cięciem drzew są wciąż opóźnione. Jest to zrozumiałe, biorąc pod uwagę trudne warunki pogodowe utrudniające pracę oraz obawy sadowników dotyczące możliwości przezimowania pąków i ryzyka uszkodzeń mrozowych.

Największe problemy występują w centralnej i północnej części Polski, gdzie stwierdzono znaczne uszkodzenia mrozowe. Dotyczą one przede wszystkim grusz oraz gatunków pestkowych. Diagnostyka wykazuje liczne uszkodzenia podstaw pąków oraz wiązek przewodzących, które odpowiadają za transport substancji odżywczych do pąków.

Choć uszkodzenia w wielu przypadkach wydają się stosunkowo niewielkie, nadchodzący okres kwitnienia może przynieść nowe wyzwania. Istnieje ryzyko przymrozków oraz niekorzystnych warunków atmosferycznych, które mogą utrudnić zapylenie i proces rozwoju owoców. Spadki temperatur w marcu w południowej Polsce dodatkowo pogłębiły uszkodzenia wiązań przewodzących i podstaw pąków, co może wpłynąć na plonowanie.

W przypadku gatunków pestkowych sytuacja jest bardziej wymagająca niż w uprawach ziarnkowych. W okresie kwitnienia rośliny te dysponują niewielką masą liściową, co utrudnia regenerację i odbudowę tkanek po uszkodzeniach. Procesy rozwojowe są bardziej wrażliwe na warunki pogodowe, dlatego konieczne jest dokładne monitorowanie stanu upraw.

Skala uszkodzeń jest bardzo zróżnicowana – różnice można obserwować nie tylko pomiędzy regionami, ale nawet w sadach położonych blisko siebie. Decydujące znaczenie miały działania podjęte w poprzednim sezonie. Sady, w których zastosowano zabiegi odżywiania cynkiem i borem po zbiorach, lepiej przygotowały się do zimy. Właściwe magazynowanie składników zapasowych pozwoliło drzewom lepiej znosić mrozy. Tam, gdzie zbiory trwały zbyt długo i szybko nastąpił spadek temperatur, obserwuje się większe uszkodzenia mrozowe.

Sadownicy stają przed decyzją, czy walczyć o tegoroczny plon, czy skupić się na regeneracji drzew i odbudowie ich potencjału plonotwórczego. Jednym z rozwiązań wspierających odbudowę uszkodzonych tkanek jest zastosowanie preparatów regeneracyjnych, które mogą przenikać przez korę i wspomagać odbudowę wiązań przewodzących.

Przykładem takiego rozwiązania jest preparat VITALFIT, który dzięki właściwościom przenikania przez tkanki roślinne może wspierać procesy regeneracyjne. Należy jednak pamiętać, że skuteczność zabiegów zależy od stopnia uszkodzeń i warunków pogodowych. W przypadku gatunków pestkowych efekty mogą być mniej widoczne niż w uprawach jabłoni czy grusz, gdzie proces regeneracji przebiega szybciej.

Warunki po zimie są bardzo zróżnicowane, a stopień uszkodzeń zależy od wielu czynników – zarówno pogodowych, jak i agrotechnicznych. Ostateczna strategia powinna wynikać z indywidualnej oceny stanu każdego sadu. Odpowiednie działania regeneracyjne oraz przemyślane decyzje dotyczące pielęgnacji upraw mogą pomóc w odbudowie potencjału plonotwórczego i minimalizacji strat w bieżącym sezonie.

Więcej informacji w komunikacie Grzegorza Zelka: