Naliściak srebrnik (Phyllobius argentatus)

Biologia i szkodliwość
Jest to chrząszcz z rodziny ryjkowcowatych o długości ciała 3,8-5,5 mm. Owad ten pokryty jest krótkimi, owalnymi i zielonymi łuskami. Larwa jest beznoga, rogalikowato zgięta, z brązową głową. Naliściak srebrnik wyjada brzegi liści i tworzy tzw. żery zatokowe. Szkodni ten żeruje na wielu gatunkach drzew i krzewów liściastych. Dorosłe chrząszcze pojawiają się w maju, które po żerowaniu składają jaja do ziemi na głębokość około 2 cm. Larwy po wylęgu zagrzebują się w glebie na głębokość około 2 cm. Płodność samicy wynosi około 400 jaj. Larwy po wylęgu zagrzebują się w glebie na głębokość do 25 cm oraz żerują na korzeniach drzew owocowych. Pozostają w glebie do następnego roku, a ich przepoczwarczenie odbywa się w kwietniu.

Zwalczanie
Zabiegi ochrony wykonywane w celu zwalczania innych szkodników ograniczają także występowanie naliściaka srebrnika.