Gruzłek cynobrowy (Nectria cinnabarina)

Biologia
Gruzłek cynobrowy jest bardzo pospolitym pasożytem okolicznościowym, który występuje na wielu gatunkach drzew i krzewów liściastych, w tym na drzewach i krzewach owocowych. Bardzo często atakuje gałęzie i konary osłabione pasożytowaniem innych patogenów, uszkodzone przez mróz i zasychające. Tzw. wrotami dla gruzłka cynobrowego są zranienia kory. Patogen przerasta do drewna, które brunatnieje i sinieje. Na obumierających pędach pojawiają się drobne jaskrawopomarańczowe brodawki – sporodochia, w których skupione są zarodniki konidialne. Obok sporodochiów tworzą się karminowoczerwone skupienia owocników stadium doskonałego – perytecja z zarodnikami workowymi. Zimuje grzybnia, sporodochia i perytecja na porażonych pędach. Na wiosnę zarodniki konidialne i workowe dokonują infekcji pierwotnych. W sezonie wegetacyjnym gruzłek cynobrowy rozprzestrzenia się za pomocą konidiów, które roznoszone są z kroplami deszczu i przez wiatr.

Szkodliwość
Gruzłek cynobrowy bardzo łatwo zakaża osłabione i wysychające pędy. W czasie ciepłej i deszczowej pogody może porażać również zdrowe oraz zranione organy.

Zwalczanie
W celu zapobiegania występowania gruzłka cynobrowego należy usuwać i niszczyć obumierające pędy i gałęzi. Rany po cięciu trzeba zabezpieczać farbą emulsyjną z dodatkiem fungicydu np. Funaben Plus 03 PA. Wskazane jest również opryskiwanie drzew preparatem Topsin M 500 SC. Przed zastosowaniem wymienionych środków należy zapoznać się z etykietą-instrukcją stosowania dołączoną do opakowania.