65 ton z hektara to za mało? Sadownik postanowił sprawdzić wiosenne cięcie korzeni

Plon na poziomie 65 ton jabłek z hektara wysokiej jakości dla wielu producentów byłby wynikiem bardzo satysfakcjonującym. Dla sadownika Szymona Mokosy to jednak wciąż nie jest poziom, który uznaje za docelowy. Właśnie dlatego postanowił wykonać odważny krok i przeprowadzić w swoim sadzie eksperyment – wiosenne cięcie korzeni w kwaterze odmiany Gala.

Decyzja o wykonaniu cięcia korzeni nie była przypadkowa. Zimą w sadzie zaobserwowano bardzo silny wzrost drzew. Nadmierny wigor wegetatywny Gali powodował trudności w prowadzeniu drzew, a także wpływał na plonowanie. Jednym z najbardziej odczuwalnych problemów był intensywny opad czerwcowy, który prowadził do znacznych strat w liczbie zawiązków. Mimo że owoce pozostające na drzewach były duże, atrakcyjne wizualnie i dobrze wybarwione, sadownik chce jeszcze bardziej zwiększyć stabilność plonowania i ograniczyć straty w kluczowym momencie sezonu.

Wiosenne cięcie korzeni wykonane w fazie pękania pąków ma przede wszystkim pomóc w przywróceniu równowagi między wzrostem drzew a ich owocowaniem.

Jednym z głównych powodów wykonania zabiegu jest bardzo silny wigor drzew. Gdy roślina intensywnie buduje masę zieloną – długie przyrosty i silne pędy – znaczna część energii kierowana jest właśnie na rozwój części wegetatywnych. Cięcie korzeni ma ograniczyć dostępność części zasobów pobieranych z gleby, a tym samym naturalnie spowolnić wzrost drzew. W efekcie roślina powinna bardziej koncentrować się na utrzymaniu i wykarmieniu owoców, zamiast inwestować w dalsze wydłużanie pędów.

Silny wzrost często wiąże się z większą konkurencją pomiędzy rozwijającymi się pędami a młodymi zawiązkami. W takich warunkach drzewo łatwiej pozbywa się części owoców, aby utrzymać równowagę energetyczną. Ograniczenie wigoru poprzez cięcie korzeni może zmniejszyć tę konkurencję, dzięki czemu więcej zawiązków ma szansę pozostać na drzewie i prawidłowo się rozwijać.

Opad czerwcowy to naturalny mechanizm regulacji liczby owoców przez drzewo, jednak przy zbyt silnym wzroście jego skala bywa bardzo duża. W praktyce oznacza to znaczące straty w potencjalnym plonie. Zabieg cięcia korzeni ma pomóc ograniczyć ten proces – poprzez stabilizację wzrostu i lepsze wykorzystanie energii przez roślinę. Dzięki temu liczba owoców utrzymujących się na drzewach do zbioru może być większa.

Równowaga między wzrostem a owocowaniem ma również duże znaczenie dla tworzenia pąków kwiatowych na następny rok. Drzewa, które zbyt intensywnie rosną, często gorzej zakładają pąki generatywne. Ograniczenie wigoru poprzez ingerencję w system korzeniowy może sprzyjać bardziej równomiernemu rozwojowi rośliny i lepszemu przygotowaniu jej do przyszłego sezonu produkcyjnego.

Eksperyment został przeprowadzony w sposób przemyślany i dostosowany do warunków panujących w sadzie.Korzenie zostały przecięte w odległości około 50 cm od pnia, na głębokości 30–40 cm. Obecnie maszyna osiąga około 30 cm, jednak sadownik planuje dodatkowo ją dociążyć, aby uzyskać pełną głębokość roboczą. Cięcie nie zostało wykonane w całej kwaterze. Zabieg objął jedynie połowę rzędów, głównie w miejscach, gdzie drzewa rosną na płaskim terenie i wykazują największy wigor. W części sadu położonej na lekkim wzniesieniu wzrost drzew jest naturalnie słabszy, dlatego w tych miejscach uznano, że ingerencja w system korzeniowy nie jest konieczna.

Czy ten eksperyment okaże się przełomem w prowadzeniu silnie rosnących kwater Gali? Odpowiedź przyniosą dopiero wyniki w trakcie sezonu i po zbiorach. Będziemy z zainteresowaniem obserwować efekty zabiegu.