Jabłonie lepiej pobierają azot wiosną niż jesienią

Naukowcy z Nowej Zelandii sprawdzili, kiedy aplikacja azotu najlepiej odpowiada potrzebom jabłoni i ile azotu jest zwracane do gleby przez opadłe liście.

W doświadczeniu zastosowano azotan wapnia. Podawano go przez cztery tygodnie: wiosną – cztery tygodnie po pełnym rozkwicie i jesienią – od czterech do jednego tygodnia po rozpoczęciu zbiorów. W tym samym i kolejnym roku mierzono zdolność drzewa do wchłaniania i dystrybucji azotu.

Podawanie azotu wiosną okazało się dwukrotnie skuteczniejsze niż dawki jesienne. Zastosowania azotu wiosną przyczyniaja się do wyższej zawartości azotu w owocach, liściach, pąkach i pędach jednorocznych. Dla zawartości azotu w korzeniach, pniach i gałęziach nie miało znaczenia, kiedy zastosowano azot. Starsze drzewa są w stanie buforować zmienność dostępności azotu w ciągu sezonu poprzez mobilizację zmagazynowanego azotu i pobieranie azotu z gleby.

Opadłe liście stanowią od 1 do 5% rocznego zapotrzebowania drzewa na azot. Mocznik stosowany w celu wspomagania rozkładu liści przyczynia się do zwiększenia zawartości azotu w glebie na wiosnę.