Unia pomoże gejom na wsi

W listopadzie 2024 roku na łamach prestiżowego pisma Politico ukazał się artykuł na temat wyzwań, przed którymi stoi społeczność LGBTQ+ w sektorze rolnictwa. Komisja Europejska i jej przewodnicząca pragną, aby tematyka związana ze środowiskiem homoseksualnym była lepiej reprezentowana w programach dotacyjnych realizowanych ze środków unijnych.

Powstał raport dotyczący problemów kobiet i osób LGBTQ+ w rolnictwie, z którego wynika, że obie te grupy są niedostatecznie reprezentowane w biznesie rolniczym. Mają one utrudniony dostęp do ziemi jako środka produkcji oraz do źródeł finansowania, co – zdaniem autorów raportu – powinno skutkować większym uwzględnieniem ich potrzeb w nowej perspektywie finansowej na lata 2028–2034.

Społeczność wiejska od zawsze uchodzi za najbardziej konserwatywną światopoglądowo, lecz szczerze mówiąc, nie znam przypadku, by ktokolwiek blokował rozwój kobiet czy osób homoseksualnych na wsi. Piszę o tym, aby zwrócić Państwa uwagę na to, jak te zagadnienia mają się do nowego unijnego budżetu, w którym przewidziana jest warunkowość wypłaty dotacji.

Komisja Europejska będzie identyfikować problemy występujące w poszczególnych państwach i regionach, i w zamian za środki dotacyjne będzie domagać się ich rozwiązania. Przerabialiśmy to już w przypadku KPO, gdzie nasz rząd zobowiązał się do wprowadzenia tzw. "kamieni milowych", które UE uznała za istotne. Dopiero spełnienie tych warunków dało nam prawo do środków finansowych.

Bruksela już zidentyfikowała problemy sektora rolniczego, tym razem w postaci kwestii seksualnych na wsi, więc dotacje otrzymamy pod warunkiem rozwiązania tych problemów. Mam zresztą wrażenie, że ten system może być początkiem końca dotacji. Wiele państw i regionów nie zgodzi się na pomysły UE i ostatecznie przestanie opierać swój rozwój na unijnym wsparciu. Dopóki były to "łatwe pieniądze", chętnie po nie sięgano, nawet jeśli nie dawały one zakładanego impulsu rozwojowego. Teraz to może się zmienić,  ktoś w końcu odmówi spełnienia żądań Brukseli i będzie musiał szukać innych dróg rozwoju gospodarczego.

Naprawdę trudno wyobrazić sobie, jak Unia sformułuje propozycje rozwiązania problemów LGBTQ+ na wsi, bo nie do końca wiadomo, jak te problemy wiążą się z samym rolnictwem. Być może pojawią się dotacje wyłącznie dla kobiet (co już przerabialiśmy) lub osób homoseksualnych (pytanie: jak zamierzają ustalać czyjąś orientację?).

Warto zwrócić uwagę, jak bardzo rozbieżne są identyfikacje problemów wsi między samymi rolnikami a Komisją Europejską. My potrzebujemy stabilnych dochodów, obawiamy się wahań cen i klęsk żywiołowych, tymczasem Komisja widzi problem w niedostatecznej reprezentacji LGBTQ+ wśród rolników. My mówimy o umowie z Mercosur, o relacjach z Ukrainą, o nawozach, o GAEC-ach, a oni – o homoseksualizmie na wsi.

Z pewnym zainteresowaniem obserwuję, jak swoje problemy w rolnictwie próbują rozwiązywać Stany Zjednoczone pod rządami Trumpa albo jak działają Chiny. Ci ostatni stawiają na drony, roboty, sztuczną inteligencję, a nawet budują chlewnie w formie wieżowców. USA chcą radykalnie zmienić model produkcji żywności i przywrócić znaczenie gospodarstwom farmerskim.

Europa tymczasem zajmuje się kwestią niedostatecznej reprezentacji gejów na wsi. To zakrawa na farsę i pokazuje, jak głęboko zdegenerowany staje się unijny model gospodarowania. Czekam z niecierpliwością na to, jak Bruksela sformułuje zobowiązania dla Polski i jak kwestia LGBTQ+ na wsi zostanie w nich ujęta. Czy dotacje na traktory będą przysługiwać tylko gejom? Czy przewidziana będzie osobna pula na wyższe dopłaty obszarowe dla gospodarstw prowadzonych przez kobiety?

Ciekawe czasy nadchodzą. Oj, bardzo ciekawe.