Wiśnie ‘Granda’ i ‘Ekowis’ – nowości hodowli Instytutu Ogrodnictwa – PIB

Dzięki pracom hodowlanym, które rozpoczęto w skierniewickim Instytucie w latach 70. ubiegłego wieku, w 1997 r. wpisano do Krajowego Rejestru trzy odmiany wiśni: ‘Sabina’, ‘Lucyna’ i ‘Wanda’. ‘Sabina’ jest odmianą mało podatną na choroby, niezawodną w plonowaniu, o średniej wielkości, kulistych, ciemnoczerwonych owocach, dojrzewających zwykle w pierwszej dekadzie lipca, przydatnych do spożycia w stanie świeżym oraz do przetwórstwa. Drzewa odmiany ‘Lucyna’ rosną silniej od drzew ‘Sabiny’ i są mało podatne na drobną plamistość iści drzew pestkowych, plonują dobrze i regularnie. Owoce są średniej wielkości, kuliste, lekko spłaszczone na wierzchołkach i dojrzewają w drugiej dekadzie lipca. Drzewa odmiany ‘Wanda’ są bardzo plenne, ale podatne na raka bakteryjnego. Owoce małe, ciemnoczerwone, kuliste, dojrzewają w pierwszej dekadzie lipca i są wykorzystywane głównie do przetwórstwa.

Celem obecnie prowadzonej hodowli wiśni jest uzyskanie odmian o mniejszej podatności na choroby i wcześniejszej porze dojrzewania owoców w porównaniu z odmianą ‘Łutówka’. Ważna jest także jakość owoców, ponieważ w sytuacji rynkowej, w której podaż owoców znacznie przewyższa popyt, tylko za owoce najwyższej jakości można uzyskać satysfakcjonującą cenę.

Interesującymi, nowymi odmianami wiśni hodowli Instytutu Ogrodnictwa – PIB, znajdującymi się obecnie w doświadczeniach wdrożeniowych są ‘Granda’ (W-18) i ‘Ekowis’ (W12/02).

‘Granda’ – odmiana typu sokówki otrzymana w wyniku krzyżowania wiśni ‘Granatnaja’ x ‘Pandy 103’. Do jej zalet należą: dobre i regularne plonowanie drzew, atrakcyjny wygląd i dobry smak owoców oraz wczesny termin dojrzewania (zwykle na przełomie czerwca i lipca). Drzewa rosną silniej od drzew odmiany ‘Łutówka’, ale słabiej od ‘Debreceni Bötermö’ i ‘Pandy 103’. Tworzą umiarkowanie zagęszczone korony o konarach wzniesionych do góry. Kwitną wcześnie, ale pąki kwiatowe są wytrzymałe na przymrozki, dlatego plonują dobrze i regularnie. Owoce osiągają masę 4,5-6,5 g i są kuliste. Początkowo mocno trzymają się szypułki, ale po osiągnięciu pełnej dojrzałości dość łatwo się oddzielają. Okrywa je ciemnoczerwona, lśniąca skórka. Miąższ jest czerwony, średnio jędrny, kwaśno-słodki, soczysty. Sok czerwony. Smakiem ustępują owocom odmian węgierskich, ponieważ są od nich kwaśniejsze. Odmiana ‘Granda’ może być przydatna do sadów towarowych i do uprawy amatorskiej. Niestety w lata sprzyjające rozwojowi infekcji można zaobserwować porażenie owoców przez raka bakteryjnego.

‘Ekowis’ – odmiana o nieznanym rodowodzie. Do jej zalet należy wytrzymałość na mróz oraz mała podatność na raka bakteryjnego i na drobną plamistość liści drzew pestkowych. Na brunatną zgniliznę drzew pestkowych jest średnio podatna. Drzewa rosną silnie i tworzą korony zbliżone pokrojem do wiśni węgierskich typu ‘Pandy’. Kwitną wcześnie, plonują dobrze lub średnio dobrze, w zależności od roku. Owoce dojrzewają zwykle w drugiej lub trzeciej dekadzie lipca, zwykle 10-14 dni przed owocami odmiany ‘Łutówka’. Są duże, o masie 6-7 g, okrągłe, spłaszczone na wierzchołkach. Okrywa je czerwona, lśniąca skórka. Miąższ jest czerwony, średnio jędrny, kwaśno-słodki, aromatyczny, smaczny. Sok jasnoczerwony. Odmiana ‘Ekowis’ charakteryzuje się wysokim potencjałem produkcyjnym i atrakcyjnym wyglądem owoców. Może być przydatna do sadów towarowych oraz na działki i do uprawy ekologicznej.

Mgr inż. Agnieszka Głowacka, dr Marek Szymajda

Materiał prasowy Instytutu Ogrodnictwa – Państwowego Instytutu Badawczego w Skierniewicach